غَضَبَهُ ، وَ سَجَنَ لِسانَهُ ، وَاسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ ، وَ ادَّى النَّصيحَةَ لِاهْلِ بَيْتِ نَبِيِّهِ . « 1 » اى على هفت خصلت است در هر كس باشد حقيقت ايمان خود را كامل كرده است ، و درهاى بهشت به رويش باز شده است آن كه وضويش را كامل كند ، و نمازش را نيكو بجاى آرد ، و زكات مالش را بپردازد ، و خشمش را نگاه دارد ، و زبانش را از كلام حرام حبس نمايد ، و از گناهش استغفار كند ، و نسبت به اهل بيت پيامبرش خير خواه باشد . و نيز رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : ثَلاثَةٌ مَنْ كُنَّ فيهِ يَسْتَكْمِلُ الْايمانَ : رَجُلٌ لايَخافُ فِى اللّهِ لَوْمَةَ لائِمٍ ، وَلايُرائى بِشَىءٍ مِنْ عَمَلِهِ ، وَ اذا عُرِضَ عَلَيْهِ امْرانِ احَدُهُما لِلدُّنْيا وَ الْآخَرُ لِلْآخِرَةُ اخْتارَ امْرَ الْآخِرَةِ عَلَى الدُّنيا . « 2 » سه چيز است در هر كس باشد ايمان را كامل كرده است : در راه خدا از سرزنش سرزنش كنندگان باك نداشته باشد ، و به چيزى از عملش ريا نكند ، و چون برنامه‌اى برايش پيش آمد يكى در جهت دنيا ، يكى در جهت آخرت ، آن كه در جهت آخرت است انتخاب نمايد . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : ارْبَعٌ مَنْ كُنَّ فيهِ كَمُلَ اسْلامُهُ وَ مُحِّصَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ وَ لَقِىَ رَبَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ عَنْهُ راضٍ : مَنْ وَفى لِلّهِ عَزَّوَجَلَّ بِما يَجْعَلُ عَلى نَفْسِهِ لِلنّاسِ ، وَ صَدَقَ لِسانُهُ مَعَ النّاسِ ، وَاسْتَحْيى مِنْ كُلِّ قَبيحٍ عِنْدَ اللَّهِ و عِنْدَ النَّاسِ ، وَ حَسُنَ

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 66 / 170 ، باب 32 ، حديث 12 ؛ الخصال : 2 / 346 ، حديث 13 . ( 2 ) - كنز العمال : 15 / 817 ، حديث 42247 ؛ مجموعة ورّام : 2 / 121 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 38 / 13 ، حديث 7577 .